Nadat ik de opleiding tot beeldhouwer en eerste graads-docent handvaardigheid aan de ABK te Rotterdam had voltooid ben ik me gaan verdiepen in keramische technieken. Ik ben met klei gaan werken.
Mijn werk kenmerkt zich door heldere vormen en onregelmatige structuren. Ik werk (semi-)abstract omdat ik de toeschouwer de mogelijkheid wil bieden tot meerdere interpretaties. Ik laat me vaak inspireren door 'zeevormen'; schelpen, fossielen en bijvoorbeeld dobbers vormen een aantrekkelijke, plastische wereld.
Ik ben gefascineerd door sporen die op een oppervlak aanwezig zijn en die verwijzen naar de geschiedenis van het object. De kijker kan met de ogen over de structuren dwalen. De laatste jaren springen vooral de breuklijnen in het oog. Breuklijnen vormen een onregelmatige structuur, die als een net de vorm omgeeft. In klei heb ik een ideaal materiaal gevonden om de robuuste plastische vormen te maken. Bovendien accepteert het materiaal eenvoudig allerlei sporen (indrukken, vingerafdrukken etc.) Voor het glazuur gebruik ik vaak de rakutechniek, omdat daarbij een verbintenis tussen klei en glazuur ontstaat, omdat bij deze techniek ook het stookproces zijn sporen nalaat én omdat het craquelé mooi correspondeert met de breuklijnen.
Ik breek het werk vóórdat het de oven ingaat. Na alle bakgangen worden de objecten geassembleerd en afgewerkt. Het cyclische proces van destructie en reconstructie is essentieel. Bij mijn werk gaat het ook om het proces dat zichtbaar gemaakt wordt.
